به گزارش خبرنگار زنان «خبرنامه دانشجویان ایران»، ناباروری، واژهای است تلخ که برخی خانوادهها را در حسرت لبخند کودکی بازیگوش ناکام میگذارد. زنان و مردانی هستند که سالها از زندگی مشترک آنها می گذرد ولی هنوز طعم شیرین پدر و مادری را نچشیدهاند و بیماری مانع هیاهوی کودکانه در خانهشان میشود.
یکی از مسائل پر اهمیت در بقا و دوام یک زندگی پایدار، تولد اولین فرزند است، برخی زوجها طبق گفته پزشک معالج توانایی فرزند آوری ندارند اما این پایان ماجرا نیست چون تکنولوژی و متدهای تلقیح مسیری است که زوجهایی که بارور نمی شوند می توانند از آن برای رسیدن به کمال خوشبختی استفاده کنند.
شاید در گذشته کمتر خانوادهای که از نعمت فرزند محروم بود؛ میتوانست پیشرفتهای پزشکی را متصور شود اما با این وجود، ناباروران برای بهرهمندی از مزایای تکنولوژی باید از استطاعت مالی خوبی برخوردار باشند؛ چرا که هزینههای درمان ناباروری در مراکز درمانی سر به فلک کشیدهاند.
همچنین برخی از ناباروران در شهرستانها بعلت کمبود مراکز درمانی یا نبود زیرساخت لازم برای عمل (IVF) باید به تهران بیایند و پیه آوارگی و گرانی هتل و اماکن سکونتی در پایتخت را به تنشان بمالند. وگرنه بیش از یکسال صف ویزیت اولیه در انتظار آنها قرار دارد.
جمعیت 3 میلیونی زوجین نابارور
در همین راستا، اکبر رنجبرزاده، عضو هیئت رئیسه مجلس با اشاره به جمعیت 3 میلیونی زوجین نابارور، گفت: بحث ناباروری به نظر من باید مورد بازنگری دقیق قرار بگیرد. مراکزی که تلاش میکنند در مسئلهی درمان زوجهای نابارور، باید ساماندهی شوند.
رنجبرزاده افزود: هزینههای درمان ناباروری آنقدر سنگین است که زوجین نابارور توان پرداخت آن را ندارند، همچنین استرس ناشی از عدم توانایی افراد در تکمیل پروسه درمان سبب میشود، نتیجه فعالیت درمانی تحتالشعاع قرار بگیرد.
وی در ادامه با اشاره به تبعات هزینههای بالای درمان ناباروری در فرآیند درمانی، افزود: از نظر پزشکی هر آنچه که استرس را بالا ببرد، امکان ناباروری را افزایش میدهد و لذا آثار و اقدامات متخصصان نازایی در مراکز را کماثر میکند.
عضو هیئت رئیسه مجلس با بیان اینکه تعداد متخصصان فلوشیپ نازایی درکشور جوابگوی خیلِ ناباروان نیست؛ گفت: باید مسئلهی تربیت متخصصین را جدی گرفته و تعداد فلوهای نازایی را افزایش دهیم. نباید از این نکته غافل شویم.
توجه به قلوهای نازایی
رنجبرزاده افزود: ما همواره در موضوع افزایش ظرفیت پزشکی، تعداد متخصصین زنان و زایمان، متخصصین داخلی، گوش و حلق و بینی و غیره ذلک و اطفال و اینها را مدنظر قرار دادهایم و تعدادشان را نیز بالا بردهایم که البته اقدام خوبی بوده است؛ اما از این قسمت غافل بودهایم و باتوجه به جمعیت نزدیک به 20 درصدی ناباروران در جامعه، موضوع افزایش ظرفیت پذیرش برای فلوهای نازایی را نیز باید مورد مداقه قرار دهیم.
وی با اشاره بر آمار رو به افزایش زوجین نابارور در جامعه، گفت: تغذیه و استرسهای زندگی و سبک زندگی ماشینی همگی مسئله ناباروی را تشدید میکند.
رنجبرزاده در پایان با اشاره بر عدم پوشش بیمهای خدمات ناباروری، افزود: بحث منابع مالی هم امیدوار هستیم اگر وزیر محترم بهداشت و درمان پیشنهادی دارند در قالب طرح به مجلس ارسال کنند تا با توجه به اهمیت حمایت از ناباروران برای تکمیل فرآیند درمان و فرزندآوری بخش قابل توجهی از هزینههای اینها را تحت پوشش بیمهای قرار دهیم.
نظر به تاکیدات کارشناسان جمعیت مبنی بر قریبالوقوع بودن بحران پیری جمعیت، شایسته است مسئولین و سیاستگذارن کشور با حمایت از توسعه مراکز درمان ناباروری و پوشش بیمهای زوجین نابارور از فرصت فرزندآوری جمعیت 3 میلیونی ناباروران جامعه بهسود سیاستهای جمعیتی کشور بهره برند. البته با توجه به محدودیت سنی زنان برای باروری، سیاستهای حمایت از ناباروری برای اثرگذاری در ساختار سنی جمعیت، باید هرچه سریعتر در دستورکار سیاستگذارن کشور قرار بگیرد.
